Η ΚΑΤΑΔΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ

ΓΡΑΦΕΙ Ο KASSANDROS

Προ ενός έτους η Τουρκία εθεωρείτο από τη Δύση ως η ανερχόμενη Υπερδύναμη και ο Ερντογάν ήτο ένας από τους πέντε στενότερους φίλους του ,κατά δήλωση του Προέδρου Ομπάμα . Τι συνέβη λοιπόν και σήμερα τα δυτικά ΜΜΕ περιγράφουν πάλι την Τουρκία σαν το μεγάλο ασθενή και τον Ερντογάν σαν νέο Σουλτάνο;

Συνέβησαν τρία κυρίως γεγονότα:

•Η Οικονομική Κρίση

•Τα σκάνδαλα Κυβερνητικής Διαφθοράς

•Η πολιτική αναταραχή

Το απλούστερο να εξετασθεί ειναι η οικονομική κρίση. Σε αυτήν μόνο εν μέρει φταίει η Τουρκία γιατί όλες οι αναδυόμενες αγορές καταρρέουν σαν αποτέλεσμα του Tapering των ΗΠΑ διότι τα δολάρια επιστρέφουν στο κέντρο από την περιφέρεια και ειναι αναμενόμενο η τουρκική Λίρα να υποτιμάται μαζί με την Ρουπια, το Ραντ και τα αλλα νομίσματα.

Πιο ανησυχητικό για την Τουρκία ειναι το έλλειμμα της που είναι τώρα 7,5% του ΑΕΠ, και ο πληθωρισμός που πλησιάζει το 8%, η Τουρκία όμως έχει χαμηλό δημόσιο χρέος της τάξης του 40% του ΑΕΠ. Τα σημεία ανησυχίας για την τουρκική οικονομία είναι κυρίως δύο: Το γεγονός ότι τα 2/5 της ιδιωτικής οικονομίας ειναι χρηματοδοτημένα σε σκληρό συνάλλαγμα και το γεγονός οτι η κυρία πηγή εξωτερικής χρηματοδότησης είναι η Σαουδικη Αραβία και τα Εμιράτα. Αυτό σημαίνει οτι η ραγδαία υποτίμηση της Λίρας θα ζημιώσει τις εταιρίες που έχουν δανειστεί σε συνάλλαγμα και ακόμη αυτός ο ίδιος ο εξωτερικός δανεισμός θα συρρικνωθεί γιατι προέρχεται κυρίως από την Αραβία η οποία είναι ιδιαίτερα δυσαρεστημένη από τη σχέση του Ερντογάν με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους που είναι κόκκινο πανί για τις Θεοκρατικες Αραβικές Ηγεσίες.

Η συρρίκνωση της Ρευστοτητος θα οδήγηση σε κατάρρευση του κατασκευαστικού τομέα κυρίως που έχει ήδη χαρακτηριστικά φούσκας και αύξηση της ανεργίας.

Ομως πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι οικονομικά προβλήματα αυτού του επιπέδου δεν είναι πρωτόγνωρα στην Τουρκία και ότι μετά από μια περίοδο κρίσης η οικονομία της Τουρκίας θα ξαναπάρει εμπρός.

Το πρόβλημα της Κυβερνητικής διαφθοράς ειναι συνθετότερο. Η διαφθορά στην Τουρκία είναι ενδημική και ο Λαός την ανέχεται ως ένα βαθμό όπως και ο δικός μας.

Το ενδιαφέρον είναι ότι εκινηθήκαν εναντίον της Κυβέρνησης οι ίδιοι Δημόσιοι Λειτουργοί που προηγουμένως είχαν κινηθεί μαζί με την Κυβέρνηση για να φυλακίσουν και εξουδετερώσουν τους στρατηγούς του Κεμαλικού κράτους.

Μαθαίνουμε ότι οι Δημόσιοι αυτοί Λειτουργοί ειναι οπαδοί του συντηρητικού Ισλαμιστή κατοίκου ΗΠΑ Φετουλαχ Γκιουλεν ο οποίος μας ήταν προ εξαμήνου άγνωστος.

Πως ο Γκιουλεν διάβρωσε σε σημείο να ελέγχει την Τουρκική Δημόσια Διοίκηση δεν ειναι απολύτως σαφές. Ιδεολογικά είναι ένας συντηρητικός Ισλαμιστής που η κυρία δραστηριότητα του ειναι τα σχολεία και τα φροντιστήρια που αντιστοιχούν στο ένα τέταρτο των ιδιωτικών σχολείων της Τουρκίας. Αυτά είναι και η κυρία πηγή του εισοδήματος του.

Ο Ερντογάν εκινήθη για να κλείσει τα σχολεία αυτά, προφασιζόμενος ότι τα παιδιά των εύπορων που σπουδάζουν εκεί έχουν αδικαιολόγητο πλεονέκτημα εν σχέσει με τα παιδιά του Λαού.

Ο Γκιουλεν όμως εκτός από τα σχολεία αντιτίθεται με τον Ερντογαν σε δυο κυρία θέματα Εξωτερικής Τουρκικής πολιτικής.

Ητο εναντίον της επιχείρησης Μαβι Μαρμαρα και της σύγκρουσης με το Ισραήλ , η οποία όμως τώρα ρυθμίζεται με καταβολή αποζημιώσεων στις οικογένειες των θυμάτων από το Ισραήλ.

Είναι εναντίον της προσέγγισης Τουρκικού Κράτους και ΡΚΚ. Η αιτιολογία για αυτό είναι ότι οι Κούρδοι δεν πηγαίνουν στα τουρκικής γλώσσας σχολεία του πράγμα που τον κάνει συμπαθή στην Τουρκική Δημόσια Διοίκηση που είιναι σε μεγάλο βαθμό αντικουρδική.

Για οποιοδήποτε λόγο το κίνημα Γκιουλεν έχει αποκτήσει πλειοψηφία οπαδών στην Τουρκική Δημόσια Διοίκηση και στις Ένοπλες Δυνάμεις κυρίως στους χαμηλόβαθμους αξιωματικούς. Το κίνημα δεν εχει κομματική οργάνωση πέραν ενός Γκρουπ ΜΜΕ που ελέγχει, έχει ομως διαδεδομένη ισχυρή συντηρητική ιδεολογία που ταιριάζει στον τουρκικό Ισλαμισμό.

Το κίνημα Γκιουλεν, παρ’ολο που θα ήταν λάθος να θεωρηθεί ελεγχόμενο, παραλληλίζεται με την πολιτική των ΗΠΑ. Το ερώτημα είναι γιατί συμβαίνουν όλα αυτά τώρα.

Η μόνη εμφανής ερμηνεία επί του παρόντος ειναι η αυτονόμηση της Τουρκίας στην εξωτερική της πολιτική επί Κυβερνήσεων Ερντογάν.

Η αυξανόμενη οικονομική κυριαρχία της Τουρκίας στο Ιρακινό Κουρδιστάν, σε βαθμό που πρόσφατα τα πετρέλαια του εξάγονται με Τουρκικό Αγωγό που καταλήγει στο Τσεϊχαν αντί του παραδοσιακού περσικού κόλπου και ο οποίος είναι ο μόνος αγωγός της περιοχής που κατασκευάσθηκε χωρίς την έγκριση της Δύσης, μαζί με την προσέγγιση του Ερντογάν στους Κούρδους της Τουρκίας, οι οποίοι για πρώτη φορά μπορούν να ελπίζουν σε κάποια πολιτική ισότητα, τείνουν να μετατρέψουν το Κουρδικό απο πρόβλημα σε Γεωπολιτικό και Γεωοικονομικο πλεονέκτημα για την Τουρκία, η οποία έτσι γίνεται ισχυρός ανεξάρτητος παίκτης σε μια περιοχή που μόνο άλλους ανεξάρτητους παίκτες δεν θέλει.

Αν κάτι επιθυμεί η Δύση είναι ένα ενιαίο αυτόνομο Κουρδικό κράτος ώστε να γίνη εύκολη η εκμετάλλευση του πετρελαϊκού πλούτου του Τουρκικού Κουρδιστάν για το οποίο υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις, αλλά εύλογα η Τουρκία αποφεύγει να τα φέρει στην επιφάνεια διότι τότε η απόσχιση του Τουρκικού Κουρδιστάν ειναι βέβαια.

Παρ’ολα αυτά θα ήταν υπεραπλούστευση να λεχθεί ότι ο Γκιουλεν είναι πράκτωρ των ΗΠΑ όπως τον κατηγορεί το ΡΚΚ και ότι όλα είναι συνωμοσία σκοτεινών δυνάμεων όπως λέει ο Ερντογάν ο οποίος εκτός από τους “συνήθεις υπόπτους” εμπλέκει ακόμη και το Opus Dei και τους Ιlluminati που υπάρχουν μόνο σε μυθιστόρημα! Πριν όμως σαρκάσουμε καλό είναι να θυμηθούμε ότι παρεμφερείς δοξασίες κυκλοφορούν και στη Χώρα μας.

Ο Γκιουλεν έχει δικά του συμφέροντα για την εξυπηρέτηση των οποίων πριν συμβάδιζε με τον Ερντογαν ενώ τωρα συμβαδίζει με τις ΗΠΑ αλλα ο στόχος του είναι πάντοτε ο ίδιος, να κερδίση την ενδοισλαμική σύγκρουση με τρόπαιο το Τουρκικό Κράτος.

Όσο όμως χάνει ο Ερντογάν από την αντιπαράθεση του με τον Γκιουλεν στους Τούρκους , άλλο τόσο κερδίζει απο την αυξανόμενη υποστήριξη των Κούρδων και του απλού Λαού ο οποίος θεωρεί οτι οι κατηγορίες για διαφθορά ειναι ξενόφερτες συνωμοσίες με στόχο να υποσκάψουν την Τουρκική Κυβέρνηση, όπως αντιστοίχως είχε υποστηρίχθει και στη χώρα μας από ορισμένους. Στις εκλογές της 30 Μαρτίου θα δούμε το αποτέλεσμα όπου ο Ερντογάν θα είναι πάλι πρώτο κόμμα.

Είναι λάθος να επιχαιρόμεθα όταν η Τουρκία δεν ευημερεί. Μια ανήσυχη και προβληματική Τουρκία εόναι αυτή που εξάγει τα προβλήματα της στους Γείτονες

Και πάντως ένα είναι βέβαιο. Η Τουρκία είναι πλέον μια νέα, ανεπίστροφα Ισλαμική Χωρα με ότι αυτό συνεπάγεται για την περιοχή.

http://kassandros.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s