Ψάχνοντας το νικητή

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ

Έχουν περάσει ήδη αρκετές ημέρες από την ολοκλήρωση της εκλογικής διαδικασίας των ευρωεκλογών. Μιας διαδικασίας που έχει πολιτικές διαστάσεις.

Η κυβέρνηση έχει υποστεί απώλειες, όχι όμως τόσες όσες θα ήθελε η αντιπολίτευση που, ναι μεν κατέλαβε την πρώτη θέση, το ποσοστό της όμως είναι σχετικά μικρό ενώ και η απόστασή της από το δεύτερο -που είναι το κυβερνών κόμμα- δεν είναι μεγάλη.

Πόσο είναι το «μεγάλη» είναι η πρώτη ερώτηση, ενώ η αμέσως επόμενη αφορά στο ποιο είναι το μικρό ποσοστό. Η τρίτη είναι ποιος τελικά κέρδισε…

Σε ένα ώριμο πολιτικό σύστημα, που ξέρει να αναλαμβάνει τις ευθύνες του, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα δεν θα έπρεπε να υπάρχουν επιφυλάξεις.

Αυτό γίνεται στις εθνικές εκλογές, καθώς τα νούμερα είναι αδιάψευστος μάρτυρας και η όποια κυβέρνηση πρέπει να εγκαταλείψει τη θέση της, όχι όμως στις ευρωεκλογές, από τις οποίες το μήνυμα το διαβάζει ο καθένας όπως τον βολεύει.

Αναπάντητο θα μείνει νομίζω το ερώτημα για το ποιος κέρδισε στις ευρωεκλογές, καθώς η σχετικότητα των εννοιών είναι μέρος του πολιτικού παιχνιδιού το οποίο παίζεται με «κατά παραγγελία» όρους, αρχίζοντας ήδη από τις φοιτητικές εκλογές. Ούτε κι εκεί μπορεί κανείς να πει με βεβαιότητα ποιος κερδίζει…

Πέντε μέρες μετά τις ευρωεκλογές όλοι είναι νικητές (για τους εαυτούς τους) και όλοι είναι ηττημένοι (όσον αφορά τους άλλους). Και γεγονός είναι ότι υπό όρους και υπό διαφορετικές οπτικές γωνίες αυτό είναι αλήθεια.

Το ψέμα στην περίπτωση αυτή βρίσκεται στο ότι δεν μπορείς να βγάζεις κεντρικό πολιτικό μήνυμα για αλλαγή κυβέρνησης -και ούτε να ζητάς από τους πολίτες να τοποθετηθούν με αυτό τον τρόπο- σε εκλογές που δεν έχουν άμεσο αποτέλεσμα στην ανάληψη της κυβέρνησης, παρά μόνο -κι αυτό διασταλτικά- σε κυβερνητικές ισορροπίες.

Με απλά λόγια, σε κάθε περίπτωση, έτσι όπως είναι η κατάσταση στη χώρα, οι ευρωεκλογές, όποιο κι αν ήταν το αποτέλεσμα, δεν θα προκαλούσαν τίποτε περισσότερο από αυτό που θα προκαλέσουν και τώρα -και αυτό το γνώριζαν όλοι εξ αρχής-, έναν ανασχηματισμό με διαφορετικές ισορροπίες σε ό,τι αφορά τους πολιτικούς συσχετισμούς. Αυτή είναι μια αλήθεια που θα έπρεπε ειπωθεί στους πολίτες από όλους.

Κάθε τι άλλο ήταν απλώς προσπάθεια υφαρπαγής ψήφων από τα μικρότερα κόμματα, κυρίως, πολλά από τα οποία «τσακίστηκαν» στις συμπληγάδες των διλημμάτων «άσπρο» – «μαύρο».

http://www.naftemporiki.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s