Το γινάτι

Του Σπύρου Κρεμεζή (LL.M., Δικηγόρου Αθηνών)

Στα απομνημονεύματα της Πηνελόπης Δέλτα περιγράφονται κάποιες σκηνές με διαχρονική αξία:

Ο Βενιζέλος, αν και δημιουργός της “Ελλάδας των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών”, έχει χάσει τις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920. Ο λαός, κουρασμένος από τους συνεχείς πολέμους, δελεασμένος από το παραπλανητικό σύνθημα “οίκαδε”, τον έχει καταψηφίσει. Αλλά δεν είναι μόνο η κόπωση από τους πολέμους – είναι κάτι ακόμα. Η Δέλτα παρακολουθεί το μανιασμένο πλήθος που φωνάζει “Έ-τσι θέλαμε, τον ε-φέραμε!”. Είναι οι βασιλικοί, που πανηγυρίζουν την επάνοδο του Κωνσταντίνου, κόντρα στη βούληση των συμμάχων της Ελλάδας, Αγγλίας και Γαλλίας. Ο Κωνσταντίνος επιστρέφει στο θρόνο με τη λαϊκή ψήφο, και είκοσι μήνες αργότερα έρχεται η Μικρασιατική Καταστροφή.

Ανέτρεξα σε αυτό το περιστατικό, καθώς προσπαθώ να κατανοήσω τη στάση πολλών φίλων για τις επερχόμενες εκλογές. Δε μιλάω για όσους πιστεύουν ειλικρινά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα φέρει καλύτερες μέρες. Αυτοί έχουν κάθε λόγο (και κάθε δικαίωμα) να ψηφίσουν αυτό που τους δίνει ελπίδα. Μιλάω για όλους τους υπόλοιπους, που προβλέπουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα εκτροχιάσει τη χώρα, και όμως είτε τον ψηφίζουν είτε αποδέχονται τη διαγραφόμενη εκλογική του νίκη, κάνοντας μια “ουδέτερη” επιλογή. Μιλάω και για ανθρώπους που δεν ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ, αλλά παρακολουθούν με μόλις αποκρυπτόμενη απόλαυση την επερχόμενη “τιμωρητική ψήφο” προς την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Μιλάω για μια διάθεση, που μόνο η λέξη “γινάτι” μπορεί να την αποδώσει.

Υπάρχουν πολλά γινάτια σε αυτές τις εκλογές, πολλή οργή. Είναι ο θυμός του επιχειρηματία, του ελεύθερου επαγγελματία, του μέσου ιδιοκτήτη, που η αβάσταχτη φορολογία τον φόρτωσε χρέη. Είναι η πίκρα του άνεργου. Είναι η αγανάκτηση όσων είδαν να περικόπτονται συντάξεις, για τις οποίες πλήρωναν εισφορές όλη τους τη ζωή. Είναι η εθνική ταπείνωση που νιώθουμε όταν ξένοι δανειστές μας υπαγορεύουν πολιτικές (ίσως η ίδια ταπείνωση που είχαν νιώσει οι βασιλικοί το 1916-17, όταν Άγγλοι και Γάλλοι έδιωξαν τον Κωνσταντίνο). Είναι πολλά, και πάνω απ’ όλα είναι η οργή μας για την κανονικότητα που χάσαμε εδώ και πέντε χρόνια.

Υπάρχουν βέβαια κι άλλα γινάτια, όχι τόσο δίκαια ούτε τόσο αθώα. Γινάτι έχουν οι παπανδρεϊκοί, γιατί θεωρούν ότι ο Γ. Παπανδρέου έκανε ορθές επιλογές και αδικείται από τη σημερινή αρνητική εικόνα του στην κοινωνία. Κι έτσι, αντί να στηρίξει το δοκιμαζόμενο ΠΑΣΟΚ που σήκωσε γενναία το βάρος μιας κρίσιμης πενταετίας, το διασπά αναζητώντας την προσωπική του δικαίωση.

Γινάτι έχουν οι φιλελεύθεροι, γιατί θεωρούν ότι ο Σαμαράς είναι “λαϊκή δεξιά”, προδότης της παράταξής του πριν 20 χρόνια, και γενικά “δεν είναι ο ηγέτης που αξίζει η κεντροδεξιά”. Κι έτσι δεν κουνάνε ούτε δάχτυλο για να κερδηθούν οι εκλογές, και περιμένουν την επόμενη μέρα για να φτιάξουν μια “σωστή” δεξιά επί των ερειπίων.

Γινάτι έχουν και οι χρυσαυγίτες, γιατί ο Δένδιας τους μπαγλάρωσε τη στιγμή που είχαν μεθύσει από την ψευδαίσθηση της ισχύος. Κι έτσι προσμένουν τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και την αποτυχία του, για να δημιουργηθούν οι συνθήκες χάους που θα τους επιτρέψουν μία θριαμβευτική επάνοδο από τη φυλακή, κατά τα πρότυπα της Βαϊμάρης.

Γινάτι έχουν και κάποιοι επιχειρηματίες, που η συγκυβέρνηση τους “έπαιξε” σκληρά και ανταποδίδουν. Είναι ο γεννήτορας του αυριανισμού, που μετά τη δικαστική του καταδίκη σήκωσε την παντιέρα της “αντιμνημονιακότητας”. Είναι και κάποιος πρόεδρος ποδοσφαιρικής ομάδας, που πήρε βαριά την κακουργηματική δίωξη για τα στημένα και έκανε ό,τι μπορούσε για να ρίξει την κυβέρνηση. Αυτοί και οι όμοιοί τους προσβλέπουν στην έξοδο από το Ευρώ, για να επεκτείνουν την ισχύ τους σε επίπεδο λατινοαμερικάνων “νονών”.

Όλα αυτά τα γινάτια όμως θα ήταν ανίσχυρα και ασήμαντα, αν δεν πατούσαν στο δικό μας γινάτι, τη δική μας οργή, την πίκρα και την αγανάκτησή μας. Αυτήν υποδαυλίζουν όσοι έχουν συμφέρον να δουν τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και την Ελλάδα εκτός Ευρώ. Μας σπρώχνουν να αποφασίσουμε με το θυμικό και όχι με το μυαλό, όπως και οι ψηφοφόροι του 1920.

Το γινάτι των ψηφοφόρων στις εκλογές του 1920 ανέτρεχε μερικά χρόνια πίσω: στο 1916-17, όταν Άγγλοι και Γάλλοι αποβίβασαν στρατεύματα στο Φάληρο, έδιωξαν τον Κωνσταντίνο και επέβαλαν τον Βενιζέλο. Και είχε δυναμώσει επί τρία χρόνια, με τις διώξεις των βενιζελικών κατά των βασιλικών. Τι κι αν ο Βενιζέλος είχε συντονίσει την Ελλάδα με τα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων; Τι κι αν η Ελλάδα, σε αρμονία με τη στρατηγική του Λλόυδ Τζωρτζ, είχε ήδη αποβιβαστεί στη Σμύρνη; Τι κι αν η θεμελιώδης κατεύθυνση της χώρας ήταν σωστή; Το γινάτι υπερίσχυσε.

Το δικό μας γινάτι πάει επίσης μερικά χρόνια πίσω, στα Μνημόνια του 2010 και του 2012. Δυνάμωσε σταδιακά και θέριεψε, με την περικοπή μισθών και συντάξεων, την υπερφορολόγηση και την άνοδο της ανεργίας. Όμως, για όσους συμφωνούμε ότι οι υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι κούφιες, φτάνει η οργή για να τυφλωθούμε; Φτάνει η αγανάκτηση για να παραβλέψουμε την ανάκαμψη και τη μείωση της ανεργίας τα τελευταία τρίμηνα; Φτάνει η πίκρα για να κλωτσήσουμε τη συμμετοχή μας στο Ευρώ, την ώρα που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανοίγει επιτέλους τις κάνουλες της ρευστότητας; Φτάνει το γινάτι για να διακινδυνέψουμε τη θεμελιωδώς σωστή πορεία της χώρας;

Τι είναι άραγε αυτό που μας οδηγεί στις κρίσιμες στιγμές να αψηφούμε ως λαός τους διεθνείς συσχετισμούς και το προφανές συμφέρον της χώρας; Είναι ο ανυπότακτος χαρακτήρας μας που αντιδρά στον πειθαναγκασμό; Είναι έλλειψη υπομονής; Είναι η διαχρονική μας ροπή προς την τραγωδία και το “Κούγκι”; Κάτι από όλα αυτά ανιχνεύεται στην ψήφο του 1920. Το ερώτημα είναι αν ωριμάσαμε από τότε, ή αν ακόμα μας κυβερνούν τα γινάτια.

Μια παράκληση προς όλους τους συμπολίτες. Την ερχόμενη Κυριακή, πάρτε μια βαθιά ανάσα και κλειδαμπαρώστε το γινάτι σε κάποιο σκοτεινό μέρος. Κάπου που να μην επηρεάζει την κρίση σας. Σκεφτείτε πώς θέλετε το μέλλον, το δικό σας και των παιδιών σας. Και ψηφίστε, όχι για να τιμωρήσετε το παρελθόν, αλλά για να καθορίσετε αυτό το μέλλον.

http://www.antibaro.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s