Πάκης: Οι Μούμιες επιστρέφουν

Γράφει ο Γεώργιος Μακρής

Όπως είναι γνωστό μούμια ονομάζεται ο ταριχευμένος νεκρός. Από τα ευρήματα της ιστορικής, αρχαιολογικής κι ανθρωπολογικής έρευνας τεκμαίρεται πως η τέχνη της ταρίχευσης έχει τις ρίζες της στις δοξασίες των πρώτων ανθρωπίνων κοινωνιών πέριξ της Μεσοποταμίας και της Αιγύπτου αναφορικά με τη μεταθανάτια ζωή και τη μετάβαση της ψυχής της επέκεινα του βιολογικού τέλους του ανθρώπου. Έτσι, άρχισαν να θάβουν αρχικά τους νεκρούς μέσα σε ευρύχωρα και καλαίσθητα δωμάτια, βάζοντας κοντά τους τρόφιμα -κυρίως σιτηρά και μέλι- καθως και κάθε λατρεμένο αντικείμενο του νεκρού, όπως επί παραδείγματι τα όπλα του. Εξελικτικά, αντιλαμβανόμενοι πως η περιποίηση αυτή αναπόφευκτα δεν μπορουσε να αντιστρέψει τη σήψη, τη φθορά και την αλλοίωση του πτώματος, εφηύραν τη τέχνη της ταρίχευσης η οποία κατέστη με τη πάροδο των χρόνων και τη σπουδή της, επιστήμη στην Αίγυπτο.

Ο αιγυπτιακός επιστημονικός τρόπος ταρίχευσης ήταν εξαιρετικά πολύπλοκος. Επιγραμματικά η τεχνική εφαρμόζετο ως εξής: έτεμναν χειρουργικά το πτώμα σε συγκεκριμένα σημεία και του αφαιρούσαν για λίγο τα σπλάχνα και τον εγκέφαλο, που τα τοποθετούσαν σε θαλασσινό άλας. Έπλεναν εσωτερικά κι εξωτερικά το νεκρό σώμα και το ράντιζαν με αρώματα των εμπόρων του Νείλου και αντισηπτικές ουσίες. Μετά επανατοποθετούσαν τα αποξηραμένα από την άλμη σπλάχνα και μυαλά, άλειφαν το σώμα με περισσότερες αντισηπτικές ουσίες και το τύλιγαν προσεκτικά χιαστί με πληθώρα επιδέσμων. Έτσι ο νεκρός ειχε πλέον μουμιοποιηθεί ώστε στο τέλος τον τοποθετούσαν στις σαρκοφάγους.

Μερικές από τις μούμιες αυτές κοσμούν τις εκθέσεις των μεγαλύτερων μουσείων του κόσμου αποδεικνύοντας πως η ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου αποτελεί τη μήτρα του πανανθρώπινου πολιτισμού. Το δυστύχημα όμως είναι πως κάποιες από αυτές αφήσανε το Λούβρο και έκαναν ρεσάλτο στον ελληνικό δημόσιο λόγο. Πρώτα ο Τζιτζικώστας, αμέσως μετά η Μαριέττα και τώρα ο Πάκης, οι μούμιες της δυναστείας του Μεσαίου Χώρου αφουγκραζόμενοι το κάλεσμα του νεκρομάντη Τσίπρα που τους έγνεψε γεμάτος λαγνεία, αναστάντες εκ της πολιτικής τους σαρκοφάγου -χωρίς να διαθέτουν πλέον μάτια κι αυτιά για να βλέπουν και να ακούν, αλλά κατειλημμένοι από το δαίμονα που τους άφησε μόνο στόμα και στομάχι για να δαγκώνουν και να ορέγονται-  επέστρεψαν από τους επίχρυσους πολιτικούς τους τάφους.

Η Μαριέττα που «έγραψε ιστορία» μαζί με τη Ρεπούση και πρόδωσε εκείνη τη ΔΑΠ που αγωνίστηκε -με τίμημα την ακεραιότητα των εκπροσώπων της- για το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο της δήθεν αναθεώρησης του άρθρου 16, άνοιξε το χορό της ιδεολογικής αμφισβήτησης για να στείλει απροκάλυπτα το ραβασάκι στο αγόρι απέναντι:  «Είμαστε Συνεργάσιμοι». Εκείνος λοιπόν γοητευμένος συνεργάστηκε βεβαίως, γιατί όπως ακριβώς προφήτευσε ο Μένανδρος «Άπαξ γαρ εξουσία, ισχύν λαβούσα, ουδέν του οικείου ξυμφέροντος κρίνει λυσιτελέστερον». Και κάπως έτσι ο Πάκης προτάθηκε και ψηφίστηκε Πρόεδρος!

Ο Πάκης βεβαίως δεν είναι καθόλου τυχαία επιλογή καθώς συνειρμικά μας μεταφέρει στο 2008. Τότε, με την Αθήνα περικυκλωμένη από φλόγες και άβουλο έρμαιο στις επιδρομές του παρκούρ παρακράτους, τον θυμόμαστε με τρόμο να συνιστά στην αστυνομία να τηρήσει «αμυντική στάση» απέναντι στους ημεδαπούς και αλλοδαπούς βάνδαλους. Τον θυμόμαστε επίσης με αποτροπιασμό να γίνεται ντελάλης της πολυπολιτισμικότητας και να καλώς ορίζει την αθρόα λαθρομετανάστευση ρίχνοντας νερό στο μύλο του μαύρου ολοκληρωτισμού. Κι αν τη Χρυσή Αυγή τη γέννησαν οι εντολές του, το Σύριζα -την άλλη όψη του νομίσματος δηλαδή- το ανέστησαν από το 3% για να μας σβερκωθεί ως εξουσία μόλις 7 χρόνια μετά. Εκτός όμως από τους Ρωμανούς, ο νεοεκλεγείς ΠτΔ υπήρξε επίσης παράδειγμα προς αποφυγή για όσους θεωρούν πως ο κομματισμός κατέστρεψε το κράτος: 870.000 δημόσιοι υπάλληλοι διορίστηκαν με υπογραφή του.

Οι οσμές αδρεναλίνης, πανικού και φόβου της Αθήνας, οι εικόνες του Χριστουγεννιάτικου δένδρου που φλέγεται ακόμη μας στοιχειώνουν. Οι διορισμοί και η αναξιοκρατία που χρηματοδοτήθηκαν από τις ελλειμματικές πολιτικές του ΠΑΣΟΚ -πρασίνου και γαλάζιου- τελικώς μας ισοπέδωσαν. Η στάθμη της οικουμενιστικής σούπας κοντεύει να μας πνίξει. Αυτή είναι κι η σημειολογία πίσω από την επιλογή Παυλόπουλου άλλωστε: «ήρθαμε για να μείνουμε», είναι το μήνυμα της Αριστεράς. Για να «μείνει» όμως η αριστερά πρέπει η δεξιά να συνεχίσει να είναι αδέξια και ο μόνος τρόπος για να το πάθει είναι η ολική επαναφορά των ταριχευμένων Φαραώ του Μεσαίου Χώρου. Αυτοί είναι χειραγωγούμενοι και ενοχικοί, εμείς όχι. Αυτοί έχουν σκελετούς στη ντουλάπα τους βλέπετε που ακόμη και τις μούμιες μπορούν να φοβίσουν.

Μόνο με αυτούς μπορεί η αριστερά να αντιπαρατεθεί από θέση ισχύος, με το πατριωτικό κίνημα όχι. Ο εχθρός έχει ορισθεί ξεκάθαρα και είμαστε εμείς, όλοι όσοι τασσόμαστε υπερ της εθνικής κοινωνίας και της αξιοκρατίας· όλοι όσοι επιθυμούμε ευνομία και ευταξία.  Μόνο το μεσαίο χώρο μπορεί η αριστερά να ηγεμονεύσει όταν πνίγει στις αντιφάσεις της διακυβέρνησης της, γι’αυτό και τους προστατεύει σήμερα για να τους σφάξει πολιτικά αύριο όταν ο κοινός τους εχθρός, εμείς, θα είναι πλέον ξεδοντιασμένος. Ματαιοπονούν όμως πως ξεχάσαμε, κάθε μούμια άλλωστε έχει το παρελθόν της και εμείς επίμονα θα το αναδεικνύουμε.

http://www.syntiritikoi.gr

Advertisements

One thought on “Πάκης: Οι Μούμιες επιστρέφουν

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s